Zonne in
China.
Shanghai Express
9/10 – 24/10/2004 Deelname aan het Shanghai Baoshan
International Folk Art Festival China
2004
Zaterdag
9/10
10.00 u. stipt vertrek op het Kongoplein in Turnhout met de
bus naar Düsseldorf.
De bus wordt geladen en na dikke zoenen, enkele traantjes
is het dan zover, we hebben er allemaal lang naar
uitgekeken, onze reis naar China.
Met stralende gezichten, wuivend naar onze achterblijvers
beginnen wij onze reis.
Aangekomen in Düsseldorf; mensen ongelooflijk ! Het is
helemaal niet druk - maar het inchecken van de bagage is
een ramp! Met alle respect voor beginnelingen maar dit is
echt de max.
Het meisje achter de balie is blond (snap je het plaatje?).
Het blond is dan wel niet echt maar de rest wel.
Lichtste valies Luc met 16 kg. Zwaargewicht is Ilse met 26
kg.
Eindelijk ; na bijna 2 uren geduldig wachten in de rij zijn
we dan van onze koffers vanaf.
Nu wordt het spurten naar onze 2e security-check en raar
maar waar bijna alle vrouwelijke zonnekes piepten? (hoe
komt dat?) Marcel onze muzikant scoorde wel het hoogst :
hij moest zijn 2 fluiten (??) uitpakken!
Om 15.50 u. hangen we dan in de lucht richting Dubai; we
zijn precies gedropt in dit vliegtuig. We zitten allemaal
tamelijk ver uit elkaar maar dat neemt niet weg dat de
stemming goed is. Na een heerlijk keuze – menu zitten we al
bij al comfortabel in onze luie zetel voor onze eigen T.V.
of radio. Hopelijk een behouden vlucht tot Dubai. De
aankomst is voorzien om 21.40 u. plaatselijke tijd; 11.34
u.
Aankomst Dubai op tijd en een temperatuur hier van 23
graden!
Door de douane zonder piepjes, een makkie en dan ; Welkom
in het 'Duty Free Paradijs'
Om 1.30 u. gaan we naar Gate nr. 01 voor onze volgende
vlucht eindbestemming Shanghai.
Vertrek; plaatselijke tijd 2.40 u.
Een raar gevoel waaraan we snel zullen wennen; wij als
westerlingen tussen alle Chinezen!
Zondag
10/10
Het is 9.05 u. plaatselijke tijd, we vliegen al boven
China, nog 2446 miles te gaan en 4.48 u. te vliegen. Het
boordpersoneel verzorgt ons met een stevig ontbijt: Kip met
rijst, om het al een beetje gewoon te worden zeker?
Een douchke is hier wat krap maar in de plaats krijgen wij
een hete lap.
Nog 38 minuten, de steward deelt ons mee dat het
gezondheidsattest moet ingevuld worden in de luchthaven bij
aankomst. Gerdje voelt zich zo gezond en ze gooit het
gewoon weg, ze dacht dat het reclame was!
Hier zijn we dan, onbekend voor ons : Shanghai 25 graden en
sun, sun, sun, in overvloed.
Na lang wachten is de ontvangst overweldigend, onze gids
'Helene' is vriendelijk en charmant. De bagage wordt in een
legercamion geladen, de rest gaat de bus in.
Helene onze gids verwelkomt ons in bijna perfect Engels.
Bij de persoonlijke kennismaking worden wij door haar met
onze voornaam aangesproken, dit brengt heel wat komische
situaties met zich mee.
Aangekomen aan ons hotel, niet te geloven, althans van
buiten is het een droom!
Als Koningen worden we onthaald, de boys dragen onze bagage
naar binnen.
Na de verdeling van de kamers gaan we dadelijk aan tafel,
Chinese gerechten in buffetvorm.
Nadien worden wij verwacht in de conferentiezaal van het
hotel, hier krijgen wij een officiele welkomstspeech, ook
Josiane onze voorzitter placeert hier haar woordje in het
engels, vertaald naar het Chinees door Helene onze gids;
nadien wordt er nog een glaasje aangeboden.
We zijn een beetje uitgeteld maar onze dansuniformen worden
vandaag nog klaargestoomd, morgenvroeg vertrekken wij na
het ontbijt voor een 1e optreden ergens op een eiland.
Dus al is het Belgische tijd nu 15.45 u., hier is het wel
kwart voor tien s'avonds en de reis was spannend en
interessant maar toch vermoeiend, voor velen onder ons onze
eerste nacht in een spierwit Chinees bed met streepjes,
Welterusten.
Maandag
11/10
Goedemorgen Shanghai!
Na een welverdiende nachtrust moeten we al om 6.30 u. fris
en monter in de eetzaal zijn voor het ontbijt.
Onze twee muzikanten, Marcel en Filip zitten al aan de
koffie, flinke jongens want wij dachten de eersten te zijn.
Karl arriveert om 6.50 u. met piepkleine oogjes, hij hoopt
dat dit niet alle dagen zo is want dan doet hij niet meer
mee.
Wij zoeken confituur, kaas en iets chocoladeachtig (voor
Gerdje) maar we merken al vlug dat dit hier China is, een
soort sponsen broodjes, bami (bruine pieren) en eieren à
volonté.
Om 8.10 u. verzamelen aan de bus, het eerste wachten begint
al want iemand merkt dat hij op z'n sandalen aan de bus
staat, vertrek richting haven. De rit is chaotisch - alles
wat rijdt trekt zich weinig aan van de verkeersregels; onze
chauffeur mijnheer Chen is dit gewoon : al dertig jaar
rijdt hij met een bus in deze drukte.
Voor de ingang van de haven is een groot plein en wanneer
we uitstappen hebben we heel wat bekijks; onze keurige
dansuniformen trekken de aandacht. De mensen die hier
vertoeven hangen maar wat rond en lijken voor ons
westerlingen een beetje armoedig.
We gaan naar de kade en stappen op een speedboot ; deze zal
ons na ongeveer een half uurtje naar het eiland Changxing
(zeg Tsjang Sing) brengen.
Op de boot worden tal van foto's gemaakt door mijnheer Jan
onze fotograaf en Jo ontdekt dat hij geschift is, allee
zijn hemd, en Maria begint ter plekke te naaien!
Als we aangekomen zijn staat er een klein busje klaar voor
ons.
Hier toeren we letterlijk het hele eiland mee rond.
Halverwege houden we halt voor een bezoek aan een
mandarijnenplantage, het is warm en de wandeling tussen de
fruitbomen doet deugd. Ook hier worden we weer filmsterren,
overal lopen fotografen rond.
Na de wandeling moeten sommigen een sanitaire stop houden.
Ergens in het gebouw staat er een al lang afgedankte
badkamer met jawel achter een muurtje een toilet, zeer
primitief want het spoelwater moeten we zelf aan de kraan
tappen en doorgieten in het toilet.
Aan het einde van dit bezoek gaan we met chocotofs rond
voor de mensen die hier werken; hun gezichten stralen want
dit kennen ze niet. Wij krijgen ook een kado : we verlaten
dit terrein met welgeteld 125 kg mandarijnen, individueel
verpakt in kartonnen doosjes van 5 kg.
Het gaat verder met de bus en ondertussen is het middag. We
eten in een hotel hier op het eiland en hetgeen we
verorberen van het buffet wordt weer vastgelegd op foto.
Na ons middagmaal is het tijd om aan ons eerste optreden te
beginnen .
Shanghai hier zijn we dan ; een primeur voor iedereen, de
Chinezen en wij. In een plaatselijk theater stomen wij ons
klaar ergens boven in een make-up ruimte.
Ons programma 3 wordt in 4 stukjes gekapt.
Pokkenheet, een piepklein podium, gezweet als een paard
maar alles is goed gegaan!
Afwisselend met Chinese zang en een groep
bananenblarenjongens en meisjes (groep van Nieuw- Zeeland)
is de namiddag gevuld. Zo het deksel is eraf! Goed
optreden, Marc content, iedereen content. Terug naar de
boot en de stemming is vrolijk, onze muzikanten hebben er
zin in. Op onze Vlaamse deuntjes wordt er plezier gemaakt
en we denken dat de Chinezen het ook plezant vinden.
Richting hotel, ons aards paradijs hier, waar we genieten
van weer een heerlijk maal. Na het eten worden de mallen
gereorganiseerd want morgenavond doen wij zonder
tegenbericht programma 1. We krijgen ook nog een laat avond
snack; melkje, broodje en stukje fruit. De meesten drinken
vanavond nog een lokaal Chinees pintje in de bar van het
hotel en dan Welterusten, onze dag zit erop.
Dinsdag
12/10
Good Morning Shanghai! Ontbijt om 7 uur. De Chilenen, die
ook in ons hotel verblijven, hebben alle broodjes reeds
geplunderd - dus voor ons sponsen bollen, maar met een vers
gelegd ei van een Chinees kieken is het ook niet slecht.
Om 8.10 u. vertrekt onze bus naar Old Town Shanghai.
Onderweg zien we bussen met Chinese schoolkinderen ; hun
schattige snoetekes worden op de foto gezet.
In de stad kunnen we naar hartelust souvenirs en andere
Chinese spullen kopen, het afbieden is hier een gewoonte,
maar je moet het een beetje leren.
In de namiddag brengen we een bezoek aan Pudong, het
financiële centrum van de stad, de Bund een grote boulevard
is prachtig om te zien, hier wonen geen sukkelaars!
Dit deel van de stad heeft gigantische gebouwen en een
unieke T.V toren die van ver lijkt op een kerstboompiek.
Deze toren is gebouwd met tussenin 3 grote bollen
(vergelijk met ons atomium) op verschillend niveau's. Deze
kan je bezoeken voor een panoramisch uitzicht over
Shanghai. O.k. we zijn niet gierig maar we spenderen liever
geld om uit de bol te gaan dan erin, en dan nog om een hoop
smog te zien, neen dankjewel. Dan maar terug naar de bus en
hiermee winnen we wat tijd om ons programma voor vanavond
nog eens door te dansen. We verzamelen op het plein voor
ons hotel en hebben direct kijklustigen. De voorbereiding
gebeurt in het hotel; last check, alle gezichten opgemaakt.
Vertrek om 17.u. naar een theater met een serieus podium :
we zitten precies in de Warande in Turnhout. We moeten als
vierde groep op voor ongeveer 20 minuten. Deze avond
brengen wij programma 1 voor deze afgeladen volle zaal. Al
bij het opkomen begint het publiek spontaan te
applaudisseren, het doet ons wel wat. He, he die Chinezen
zijn zo slecht nog niet, een ietsie pietsie gaat scheef
maar het komt tenslotte toch goed, en dat Jo zijn 'klak'
niet op had bij de klompenmazurka hebben de Chinezen niet
gemerkt. Ze waren razend enthousiast en bedankten ons
nogmaals met een warm applaus. Als we naar de bus gaan zijn
sommige einheimers benieuwd naar onze leeftijd - in het
bijzonder van Maria ; onze gids wimpelt de mensen af en
maakt hen duidelijk dat dit niet netjes is .
Terug aan het hotel kleden we ons vlug om en gaan aan
tafel, wat een drukte hier vanavond.
Wat is het toch weer feest, we eten ons buikje rond en
sluiten af met een frisse Chinese pint.
Elektriciteitspanne op onze gang, dan maar op den tast naar
ons bed, om 1.15 u. kruip ik tussen mijn witte katoenen
streepjes. Een beetje moe maar een zalig gevoel want
vandaag was weeral goed, tot morgen!
Woensdag
13/10
Shanghai in de morgenzon!
Een stralende hemel vandaag, geen wolken, geen mist.
Beetje langer geslapen en na het ontbijt dansen we
programma 1 nog eens door op het plein voor het optreden
deze namiddag.
Om 11.30 u. gebruiken we de lunch aan het buffet.
Stipt om 12..30 u. vertrek met de bus naar het volgende
optreden.
Ongelooflijk hoe ook hier weer het volk reageert bij onze
aankomst.
Het is een plaatselijk school die het optreden verzorgt
ergens in een park waar we te gast zijn.
De zon is van de partij en na het offici‘le gedeelte en
verwelkoming begint de show.
De Chinese damesgroepen zijn zeer kleurrijk, komen voor
onze cultuur een beetje streng over maar wel mooi om te
zien.
De kindergroepen zijn schattig, ze brengen hun nummer met
volle overgave, we merken dat hier bij de kinderen een
geweldige discipline heerst.
Het is verzorgd tot in de puntjes.
Dan is het onze beurt en wat dacht je ? De toeschouwers
vinden het prachtig, vooral onze klompenmazurka heeft
succes, en ik brei er in draden spinnen nog een knieval
aan!
Na de hele voorstelling doen we samen met de kinderen nog
een dansje, dit vinden ze grandioos. Het publiek is
dankbaar, niet te geloven. Het is een hele belevenis.
Josiane wordt geïnterviewd door een TV reporter, menige
camera's hebben Zonne in hun vizier.
Hier worden ook weer kadootjes uitgewisseld en Josiane
krijgt een prachtig boeket.
Ook de Chinese zon heeft haar best gedaan, lekker bezweet
en moe gaan we terug en om 16.u. zijn we weer in het hotel.
Over 50 minuten moeten we klaar staan voor het vertrek naar
een volgend optreden, dus hop, hop, sop, sop, een beetje
verfrissen, uniformen wisselen en na de kledingcontrole
zitten we om tien voor vijf in onze bus. We rijden op het
spitsuur en het is waanzinnig druk, heel de stad lijkt wel
een bouwwerf en ge moet hier stalen zenuwen hebben om door
het verkeer te wroeten. Mijnheer Chen, onze buschauffeur,
is er een krak in!
Rijdend tussen nen hoop stoeber en getoeter komen we om
18.30 u. aan het theater aan.
Het lijkt erop dat ze hier de keizerin van China verwachten
; voor het gebouw staat een hoop volk, niet te schatten.
Ook een damesgroep verwelkomt ons met een typische dans en
de nodige begeleiding met hun cimbalen, oorverdovend maar
mooi om te zien.
Wanneer we mogen uitstappen vormt men speciaal voor ons een
erehaag. De fotografen en filmploegen zetten ook weer alles
netjes op het plaatje. Eenmaal binnen verdwijnen we in de
artiestenloges. Vanavond wordt de show gebracht door drie
groepen. 1. Cook-eilanden 2. Canada en 3. Zonne.
De cookies zijn prachtig, de Chinese Canadees is maar ne
zageman en wij dansen programma 2 vlotjes door, zonder fout
en om 21 u zit het erop. We wandelen door de erehaag terug
naar de bus. Tof dat we dit weeral mochten meemaken.
Om 22 u. zijn we in ons hotel en schuiven onze voeten nog
eens onder tafel. We halen onze verplichte laatavond snack
nog op en gaan slapen. Voor we naar bed kunnen moet de
nodige was en plas nog gebeuren want alles moet er morgen
weer stralend uitzien, net zoals wijzelf dus slaapwel !
Donderdag
14/10
Om 6.10 u. genieten we al van het eeuwige getoeter op
straat.
Na een fris douchke gaan we ontbijten, wie slim is brengt
hiervoor zijn laatavond snack mee want de broodjes zijn
hier schaars.
Half tien ; same place als gisteren, repetitie voor het
avond programma nr. 3.
Amaai. Diagonaal opstellen, het publiek is ons scheef
hotel, richten op alles wat normaal recht is, is nu scheef
; we kunnen er bijna niet meer aanuit. Maar swat met onze
'drilmeester' (lees lesgever Marc) is het dan toch weer
weeral gelukt. Vandaag wordt er ook een dans ingeoefend
voor de openingsstoet van het festival dat zondag zal
doorgaan. Hiervoor dansen we Boerenkermis met acht paren,
de anderen dragen de jukken en de meiboom.
Om 13. u. vertrekken we naar een plaatselijke kleuterschool
in de stad :'Rainbow Flower Kindergarden'. Ze staan ons al
op te wachten en we krijgen een kleurig vlaggetje en een
pen bij onze aankomst. We mogen allemaal onze naam op een
groot versierd bord schrijven.
De kleuters loodsen ons door heel hun schooltje, het lijkt
hier net een kleine fabriek.
De gangen en klaslokalen zijn versierd en overal zijn ze
ijverig bezig. De trotse snoetekens laten hun werkjes zien,
en in sommige klasjes mogen we zelfs meedoen. In de
muziekklas horen we al aardige stukjes.
Na de hele rondgang mogen we op de versierde speelplaats.
Het offici‘le gedeelte begint met een speech die uiteraard
voor ons in het Engels wordt vertaald. Grappig is dat men
ons landje kent als 'Het land van de chocolade'. Ook
Josiane geeft een mooie speech en wordt in de bloemetjes
gezet. Dan kan de voorstelling beginnen, de kinderen zijn
feestelijk uitgedost en brengen hun perfect ingestudeerde
nummertjes.
Daarna is het onze beurt, de dansvloer is aan de kleine
kant en we dansen een ingekort programma : Wevelingen,
Kampenhout en de Margriet, alles met kleine pasjes. Als het
web van de Margriet wordt geweven krijgen we een applaus
van al deze kinderhandjes, ze vonden het mooi. Als
afsluiter mogen we samen met hen nog zingen en dansen en ze
krijgen dan wel geen chocolade maar Turnhoutse snoepjes van
de Red-Band van ons.
Deze kinderstemmetjes, handjes, oogjes, haartjes, snoetjes
ze zijn om op te eten. Bij het afscheid krijgen we nog een
dikke knuffel en ons hart smelt als we toch in de bus
moeten!
Onze muzikant Filip speelt nog een stukje muziek van hun
school ; de noten staan op de muur bij de uitgang
geschilderd. Dan moeten we echt vertrekken. Daag lieve
kleuters, jullie krijgen een apart plaatsje in ons hart!
16.00 u. zelfde ritueel, we zijn er nu aan gewend,
opfrissen, uniformen wisselen, make-up afspraak en vertrek
om 16.50 u. Thuis is er ons gezegd dat we hier niet den
toerist kwamen uithangen en dat kunnen we nu aan den lijve
ondervinden.
We rijden naar een theater en dit gebouw is
spiksplinternieuw !
Vanavond wordt programma 3 gedanst en onze groep mag als
tweede op de bühne.
Rupelmonde, Schaffen, Boerenbal, Molenmazurka en Zotte
kermis, redelijk goed maar het kon beter.
Om 21 u. is het afgelopen en zijn we terug in het hotel,
zelfde scenario als gisteren, eten met vandaag als
verrassing een doedelzakspeler. Wasjes, plasjes en voor
diegenen die nog niet moe zijn een pintje in de bar, tot
morgen, slaap lekker!
Vrijdag
15/10
Opstaan om 7.30 u., douchen en ontbijten.
Vandaag bezoeken we het Shanghai museum vlakbij de
People-Square.
Hélène onze gids heeft gisteren onderhandeld met mijnheer
Chen onze chauffeur om deze uitstap met ons te doen.
Vandaag is er voor ons geen dagactiviteit voorzien vanuit
de organisatie dus mogen we normaal niet buiten. Maar zoals
bij ons verdient ook een Chinees graag een extraatje.
Om 8.45 u. moeten we tegenover ons hotel aan de China-Bank
staan, daar vertrekt de bus.
Jongens, allemaal "Run for your live" om heelhuids aan de
overkant te geraken !
De inkom voor het bezoek aan het museum kost 20 Yuans per
persoon, dit is omgerekend 2 Euro's.
Het is een immens grote hal in hoog gepolijst marmer, de
trappen zijn een kunstwerk van smeedijzer, de Chinese
bouwstijl is echt indrukwekkend.
We bekijken hier de Ming, Ying en Tang periode's met een
schat aan antieke voorwerpen.
Het museum is gebouwd met verschillende verdiepingen en
elke etage toont ons andere dingen.
Van antieke munten, porselein en aardewerk, schilderijen,
meubelen in palissander met prachtig inlegwerk in
rozenhout, met knap sculpteerwerk tot kleding, kalligrafie
en een massa jade voorwerpen. Het is de moeite maar onze
tijd is te kort om alles te zien. Op elke verdieping is er
een souvenirshop en daar kunnen we toch niet aan voorbij
zonder een aandenken te kopen.
Om 11.30 u. verzamelen we terug aan de uitgang.
Hélène heeft voor ons het middagmaal gereserveerd in een
Kantonees restaurant ergens in de buurt : 'Sun-Ya'. Met z'n
allen daarheen. Op de derde verdieping is het restaurant,
aan drie grote ronde tafels nemen we plaats. De tafels zijn
netjes gedekt met een theekommetje en bordje met bijhorende
Chinese porseleinen lepel. Elke tafel heeft in het midden
een grote glazen draaischijf. Eerst wordt er thee
geserveerd. Dan begint hier een echt vreetfestijn. Op de
draaischijf worden tal van schotels gezet met de
heerlijkste gerechten; groenten, vlees, vis, zeevruchten en
de nodige sausjes erbij. Sommige gerechten zien er
slijmerig uit maar zijn toch smakelijk. Iedereen draait
hier aan 'het rad van fortuin' en bedient zich met de
Chinese eetstokjes wat altijd niet even makkelijk is, maar
al doende leert men!
We hebben al heel wat binnen en de bediening blijft maar
aandraven met schotels en dan als tussendoortje is er nog
een soepje! We krijgen het gewoon niet op. Al dit heerlijks
spoelen we door met een frisse Chinese pint bier. Het is
een heel evenement en we hebben tranen met tuiten gelachen.
De komische eetmanieren hebben we vastgelegd op foto; dit
is echt voor herhaling vatbaar, grandioos.
Om 14.15.u. zijn we terug aan de China-Bank, nog eens 'Run
for your live' iets harder nog dan vanmorgen want het is nu
nog een stuk drukker!
Even platte rust om ons Kantonees een beetje te laten
zakken en dan om 15.00 u. vollen bak repeteren voor
vanavond. Programma 1 ; allee mannen smeert uw beentjes
maar in, we zijn in form!
Alles zéér goed gegaan, smile op de bühne niet vergeten.
Nadien nog optreden van Chilenen gezien, mooi! Om 21.30 u.
zijn we terug, na een douchke, lekker eten (voor bij wie de
kantonees al verteerd is) en dan lekker tussen de witte
streepkes.
Zaterdag
16/10
Rise en Shine Shanghai!
Vandaag zijn we te gast in Chinese families.
Vertrek om 9.00 u. Mijnheer Chen brengt ons naar een plaats
waar we overstappen in een andere bus. We krijgen ook een
speciaal pasje met nummer dat we aan moeten hangen.
Onder politiebegeleiding rijden we precies recht naar
t'gevang!
We worden in kleine groepjes op twee plaatsen gedropt bij
onze gastfamilies.
Wij zijn met z'n vijven, Yvonne, Gerdje, Marcel, Filip en
ikke (Sabine).
Ons gastgezin woont in een modern appartement op de 3e
verdieping. De woning is licht, modern ingericht en
kraaknet. De vrouw des huizes Mevrouw 'Shu-shi'- voor ons
Suzy - woont hier samen met haar oudere zus en haar zoon en
schoondochter. We worden voorgesteld en het uitspreken van
onze namen is moeilijk. Dan geven we onze gastvrouw de
Belgische kadootjes; vooral de chocolade en de Zonne
T-shirt vallen erg in de smaak. Wij krijgen ook een
geschenk: een borduurwerkje ingelegd in glas, ingepakt in
een met stof bekleed doosje.
Er wordt gezamenlijk thee gedronken, Chinese groene thee.
We hebben geluk want onze gastvrouw spreekt vlot Engels en
dat babbelt in ieder geval beter dan Chinees! We vertellen
over onze gewoonten en alledaags doen en werken en
natuurlijk over onze dansgroep Zonne.
Ondertussen heeft zoonlief hun lievelingmuziek uitgezocht
en wat denk je? Niks Chinees maar het nieuwjaarsconcert uit
Wenen alstublieft! Ze vragen ons om met hen te dansen en de
dames walsen zo slecht nog niet, ze zijn er zot van.
Dan gaan we aan tafel, in de keuken is men druk bezig en er
wordt aan ons gevraagd of we ook zelf 'Dumplings' willen
maken. Dit zijn kleine deeglapjes, een soort pannenkoek,
gevuld met gehakt en groenten, deze buideltjes worden dan
in water gekookt.
t'Is hier weer echt een feest, veel is niet genoeg en de
gerechten blijven komen ; alleen hun zoet smakend soepje
met een hoop 'troep' vinden we echt niet lekker en we mogen
ze laten staan, oef! Onze hand-made dumplings worden
geserveerd en we moeten onze eigen creatie uitzoeken, dat
vinden ze grappig. Terwijl we eten wordt er weer wat
afgelachen. Suzy blijft maar aandringen om nog wat te eten
maar we ontploffen bijna.
Na deze culinaire choque blijven we gezellig aan tafel
zitten en we zingen op aanvraag een Belgisch liedje, we
kiezen 'In de stille kempen'. Ingearmd zingen we ons liedje
en we krijgen een mooi applaus. Chinese albums en een reeks
losse foto's worden bovengehaald en bewonderd.
De tijd staat niet stil en om14.10 u. zit onze tijd er hier
op, na 3 Belgische kussen, dikke knuffels en veel handjes
schudden nemen we afscheid. Nog vlug iedereen op de foto en
dan zijn we weg. In de bus is het één gekakel ; iedereen
verteld zijn belevenis. Blijkt dat verschillenden onder ons
hetzelfde cadeau hebben gekregen, het Chinese
borduurwerkje!
Dit pakken ze ons weeral niet meer af, t'zal lang in onze
gedachten blijven.
Terug naar het Guang Dong Hotel en om 17.30 u. vertrekken
we naar het stadion. Vanavond is het generale repetitie
voor de openingsceremonie van het festival. Wij mogen als
5e groep in de rij en krijgen exact drie minuten de tijd,
geen seconde langer om onze act te brengen. We gaan een
ingekorte versie van de 'Margriet' dansen. Op de tune die
voor alle groepen hetzelfde klinkt huppelen we met de
meiboom het podium op. Als we op de 'planken' staan zien we
dat deze vol grove spleten staat.
Onze muzikanten starten en wij beginnen dan maar. Als we
bijna in de helft van onze dans zijn gaat Dirk niet door
het lint maar door de vloer! Hij heeft zich serieus bezeerd
; alles wordt direct gestaakt en de Chinese
verantwoordelijken komen zich wel excuseren.
Door het voorval van Dirk is de stemming heel wat minder,
we gaan terug naar ons hotel en Dirk zijn voet wordt
professioneel verzorgd door Danny.
Voor wie nog hongerig is kan nog avondeten in de eetzaal.
Vanavond schrijf ik niets op, ik ga met den hoop op stap,
we zien kleine steegjes, eetbarakken met etende Chinezen op
het 'Terras'. Op sommige plaatsen mag je niet te nauw
kijken, de eethuisjes zijn meestal voor ons westerlingen
vuil en slordig. We passeren ook een bakker en kunnen in
zijn bakkerij binnen kijken : hier worden gigantische
taarten versierd in verschillende kleuren, echte
meesterwerkjes! Danny stapt binnen en koopt een zak
koekjes, ze zijn lekker. Onderweg kopen we nog CD's voor 10
Yuan's per stuk.
De weg naar het hotel terugvinden verloopt wat moeilijk ;
de steegjes trekken hier wel wat op elkaar en na wat zoeken
komen we er toch aan. In het hotel aangekomen gaan we nog
kijken hoe het met Dirkske zijne voet is ; zo te zien gaat
het wel beter want hij ligt op bed slurpend aan een blikje
bier en bekijkt ondertussen al een reeks foto's van onze
China reis op het TV scherm. Ik heb ook nog zin in een
blikje en dan Sweet Dreams Shanghai !
Zondag
17/10
Vandaag ; Working hard Shanghai!
Wekker niet gehoord, gevolg is : overslapen!
We worden om 6.45 u. wakker en moeten binnen 1 uur al
paraat zijn, dus een beetje kunst en vliegwerk in de
badkamer dames!
Lap, lap klaal maken, ontbijten en in vol ornaat compleet
met sjaals, kappen, titsen, foulards naar het stadion. Daar
oefenen we onze korte 3 minutenmargriet nog even in de
sportzaal.
En dan wachten, wachten en nog eens wachten. Het duurt
verdomd lang eer ze eindelijk beginnen aan het spektakel.
In de sportzaal zit de stemming er goed in, er wordt
gefeest en gedanst. Normaal moeten wij voor ons middagmaal
naar ons eigen hotel terug maar de tijd is te krap, we
worden naar het Bao Steel Hotel in de buurt gebracht waar
we kunnen eten.
Ons schminkteam, Marijke en Ilse rijden toch naar het hotel
om de Make-up koffer op te halen. Nadat iedereen gegeten
heeft en opgemaakt is zitten we terug in de sportzaal, en
terug wachten, wachten, wachten. Dan worden we naar buiten
geroepen, het stadion is een plaatje!
Er wordt ons verteld dat hier 2000 kinderen meewerken aan
de openingsshow, de ene groep al kleurrijker dan de andere.
De tribune zit tjokvol, wij mogen als 4e groep in de rij
aanschuiven in een lekker warme Chinese zon.
Voor elke groep stappen twee meisjes die een bord dragen
met de naam van het land, een bord met de eigen taal en een
in het Chinees.
Om 7,5 min na drie uur is het dan zover, op de
festival-tune gaan we vrolijk huppelend het reuze podium
op, we staan in de kijker voor televisie en fotografen.
Wanneer we het web dansen gaan de toeschouwers uit de bol,
knap gedaan van ons, we voelen ons superstars.
Margriet bedankt dat we je perfect konden dansen!
Vrolijk huppelend en stralend van tevredenheid en wuivend
naar de mensen verlaten we het podium. Vlak hierna volgt de
openingsstoet die 800 m lang is. Onderweg houden we
regelmatig halt om dans rond de schout en Boerenkermis te
dansen, de emmers van de jukken zijn gevuld met snoepjes
die gretig door de kijklustigen worden aangenomen.
De Chinese kindersnoetjes zijn goddelijk, ze kennen
allemaal zeker twee Engelse woorden : hello en goodbye. De
Chinese zon is verdorie haar best aan't doen en na 800 m.
stoet zijn we blij dat we de bus in kunnen.
Op ons programma staat vandaag nog 1 optreden, eventjes
maar voor vijf minuten ergens in een park. Om 17.15
u.arriveren we in een gezellig park, en gelijk wij flexibel
zijn wachten we geduldig onze beurt af. Eigenlijk begint
het hele gedoe pas om 19.u. Om 20.45 u. mogen we ons danske
doen, de volledige Margriet met het liedje 'De winter is
vergangen' .
Hier is wel een podium maar voor ons optreden te weinig
plaats, dus dansen we ervoor op een samengeplakt rood
tapijt. Goddank dat hier niemand zijne nek heeft gebroken,
de tape heeft Dirk (weeral slachtoffer) voor 80% onder zijn
zolen plakken, Frieda heeft het een paar keer rond haar
enkel geslingerd en ikzelf struikel bijna omdat ik erachter
blijf hangen.
Blij dat dit achter de rug is! We zijn van deze morgen 8 u.
onderweg en worden het stillekens moe. In het park drinken
we allemaal nog nen Hollandsen Bavaria NA (ba!) en gaan
naar ons bus. Oef, om 21.45 u. zijn we in ons hotel en gaan
direct aan tafel, bad- en bedtijd, allee nog een vel of 3
schrijven en dan doe ik ook mijn ogen dicht, t'is nu 00.30
u. Ik verheug me al op morgen : VRIJE DAG !!! Slaapwel.
Maandag
18/10
Vandaag vrijaf, t.t.z. pas vanavond om 17.30 u. moeten we
nog een optreden doen in 'een park'- hopelijk niet dat van
gisteren!
Na ons ontbijt bestellen we verschillende taxi's en rijden
we ongeveer 30 min naar een overdekte Chinese markt.
Tijdens de rit gaat onze adrenaline serieus de hoogte in,
het is overal razend druk en als we aankomen aan de markt
wordt de auto al bestormd door straatleurders met
allerhande China rommel, handtassen, rolex-uurwerken enz.
en dat blijft duren, ook in de straatjes op de markt. We
shoppen voor een appel en een ei. Hier hebben ze echt alles
: echte namaak, voor een paar Yuan's. Ook de versmarkt is
de moeite, vooral kikkers, slangen en vreemde vissoorten
zijn uniek om te zien, een heel glibberige bedoening!
Intussen is het middag en Gerdje hare 'Pandabeer' gromt,
die van ons ook en we zoeken een Mc.Donalds op voor een
lekkere hamburger. Nadien willen we nog naar het toilet,
raar maar dat hebben ze hier niet, dus dan maar ergens
anders op zoek naar het kleine huisje. Bingo, in een van de
grote warenhuizen vinden we wat we zoeken. Terug op straat
ontdekt Marijke dat ze één van haar shoppingtassen laten
hangen heeft in het toilet! Vliegensvlug rent ze de
volledige benedenverdieping terug door en goddank de tas is
er nog.
Gedaan met winkelen, ons geld is op. Nog juist genoeg om de
taxi terug te betalen en om 13.30 u. rijden we terug.
Eventjes platte rust want om 17 u. moeten we weeral
vertrekken.
Het park blijkt een Club te zijn, het wordt hier alle dagen
mooier! We vragen of we onze kanten onderbroeken mogen
ruilen voor een string. (grapje)
De 'Club' is uiteindelijk de naam van een theatergebouw.
(spijtig hé!)
De Hongaarse groep bijt hier vanavond de spits af, daarna
is Zonne aan de beurt, we dansen programma 1, Dans rond de
schout, Oostkoeken, Draden spinnen, Zevenster en een van
onze succesnummers De klompenmazurka. Optreden zéér
geslaagd ! Na afloop terug naar het hotel, lekker eten,
douchke en nog eens tussen de streepkes Sweet Dreams
Schanghai!
Dinsdag
19/10
Sunshine al om 8.15 u. als ik mijn ogen open doe, en ik zie
meteen dat Gerdje al heel vlijtig de strijk staat te doen!
(ook de mijne)
Om 9 u. aan het ontbijt krijg ik een tip om mijn story iets
in te korten : het woordje wachten wordt het W-woord. Dus
kom je dit tegen dan weten jullie wat het betekent.
Vandaag hebben we nog een vrije dag en na het ontbijt gaan
we in de buurt eens wat rondneuzen. Op straat zien we
mensen in pyjama op pantoffels aan kraampjes (bakfietsen)
staan - ze eten hun ontbijt. Ze slurpen bruine vette pieren
en voor ons onbekend voedsel naar binnen. Goed dat wij al
hebben ontbeten, en dit is zeker niet goed voor onze
darmpjes!
Enkelen van onze groep zitten al aan de tourista dus
opgepast! Op de markt is het vrij kalm. Ook de handelaars
laten ons rustig ons gangetje gaan, ze zijn vriendelijk en
helemaal niet opdringerig. De mensen bekijken ons omdat wij
ons pasje van het festival hebben omhangen,
"Belige" is het Chinese woord voor België. Het aanbod van
hun koopwaar is heel uiteenlopend, van schoenen tot
kuisgerief (dames vlug voorbijgaan) en van parfums tot
echte namaak merkkleding. In het handelen worden we steeds
beter, ook onze gebarentaal gaat er een stuk op vooruit.
Wanneer we willen weten of een jasje waterdicht is vraag ik
pen en papier, teken een zon met een kruis erover en
ernaast een paraplu met regendruppels. Voila, ze snappen
het direct! Zo simpel is dat. Het afbieden wordt onze
specialiteit: jeansvestje kostprijs 185 Yuan, meegenomen
voor 100 yuan, volledige jogging kostprijs 480 Yuan
meegenomen voor 120 Yuan. Tot onze laatste Chinese munt
hebben we hier uitgegeven dus moeten we weer terug naar ons
hotel. Het is etenstijd en wat de pot schaft staat ons niet
zo erg aan, zijn we al verwend ? Na het eten houden we een
Chinese Sièsta tot 15.30 u. en dan gaan we repeteren voor
ons volgende optreden vanavond. Mijn 2 kamergenoten zijn
intussen ingedommeld en ik mag genieten van een snurk
stereo. Ik ben wel een beetje jaloers op hen, terwijl ik
mijn dagboekje aanvul wordt ik dan toch lui (van mijne
stylo vast te houden zeker?). Ik heb beslist om ook maar
een dutje te doen. Tot straks!
15.30 u. Repetitie van programma 2, we zitten precies aan
de Belgische kust, we waaien hier uit onze frak, de linten
van de meiboom hebben moeite om gestrekt te blijven.
Het programma moet ingekort worden omwille van de opgelegde
tijd, Kampenhout valt weg,
16.15 u. einde van de repetitie.
Na de repetitie krijgen we van Marc een mooie catalogus
waar alle deelnemende landen in staan van dit festival.
Bedankt Shanghai Baoshan Festival Organisatie!
Alle exemplaren gaan in de Zonne mallen omwille van ons
valies niet te zwaar te maken.
Ruim de tijd om ons om te kleden en op te maken bij de
schminkploeg, vertrek om 18.15 u.
Dit keer komen we weer in een park terecht. Vandaag moeten
wij niet W.
Het podium is deze keer met blauw tapijt bekleedt en is
niet vastgeplakt maar geniet ; dus alle dansers opgelet –
zie dat ge deze keer geen nieten in uw zolen danst! Ons
optreden is opgedeeld in twee delen van telkens 10 minuten.
Wij mogen beginnen, Margriet en onder de linde met daarna
De beiaard, dan komt een Chinese damesgroep, mooi, sierlijk
en in felle kleurtjes gekleed met rijstpapieren
parapluutjes en zijde lange stoffen die water voorstellen
in hun dans. Weer is het vlug onze beurt, de blauwe
vloerbedekking wordt nog vlug door Marc gladgestreken, we
nemen geen risico's meer! Wevelingen en de Krebbel dansen
we met een iets foute muziek in de oren, maar we zijn
doorwinterd en dansen gewoon door. Van de
schoonheidsfoutjes heeft het publiek niets gemerkt. We
mogen niet naast onze (dans) schoenen lopen, met beide
voeten op de grond blijven en volgend optreden terug met
totale inzet en concentratie verzorgen.
Eind van ons optreden, we moeten niet W tot de andere groep
klaar is ; dus de bus in en naar het Guang Dong hotel.
Lekker douchen en vanavond zetten we een stapje in de
wereld, allee daar zijn we wel maar even een frisse pint
drinken.
Met vijftienen vertrekken we om kwart voor negen, blokje
rond op zoek naar een gezellig café. We belanden in de
'Crazy Tomat', we laten even het interieur verbouwen, want
schijnbaar is men hier zo een hoop gasten niet gewoon. We
stikken van de dorst en eindelijk komt er iemand de
bestelling noteren, we moeten lang W op ons drinken. Een
heel gedoe en naar t'schijn staan er maar 4 flessen bier
gekoeld! Dus 4 frisse en de rest van t'schap.
Marijke was de slimste en bestelde Heineken bier, lekker
koud!
Heel de bende zo bijeen, t'is een toffe avond. Om kwart
voor twaalf zijn we terug in ons hotel . Yvonne voelt zich
al wat beter ; zij had buikkrampen en bleef daarom rustig
op de kamer.
We vertellen natuurlijk ons verhaal van deze avond aan haar
en gaan dan ook slapen, tot morgen!
Woensdag
20/10
Om half zeven staan we op.
Vandaag bezoeken we Waterland, 'Tongli', het Venetié van
het Oosten. Buiten hangt er een dikke laag mist en het
getoeter is al volop aan de gang.
Na het ontbijt vertrekken we om 8.00 u. naar de historische
stad. We moeten ongeveer 90 Km rijden. Om 10.15 u. zijn we
op onze bestemming ; op een grote parking wordt de bus
geparkeerd en hier spreken we terug af om14.20 u.
We wandelen over een grote stenen brug en krijgen hier onze
tickets : wij mogen vijf delen van deze stad bezoeken. Het
is een soort Bokrijk van bij ons. Ook wel te vergelijken
met Brugge, maar dan op z'n Chinees. Een hoofdstraat met
tal van winkels in de Chinese pagoda stijl, versiert met
lampions en in de zijstraatjes aan de grachten allemaal
kleine eethuisjes, terrasjes en piepkleine shopjes met
snuisterijen. Over de kanalen zijn er bruggetjes en je kan
er ook met een bootje varen. We bezoeken de 5 verschillende
plaatsen ; meestal een Chinees paviljoen met oudheden,
soort van museum.
Ook hier komt al het traditionele terug : meubelen,
kleding, houtsnijwerken, borduurwerken en kleding. Hier in
Tongli wonen natuurlijk ook gewone mensen : ze zitten voor
hun geveltjes en bieden hun soms schamele koopwaar aan.
Je kan je hier in een Chinees verkleden en je laten
vereeuwigen in een Chinees decor.
Aan het water zien we vrouwen die de was doen, ietsjes
verderop zijn ze garnalen aan het kuisen en spoelen, het
water is dan ook, hoe kan het anders, een bruingrijze sloot
die voor alles dienst doet. Op het einde van ons bezoek
wandelen we nog door de Ming and Qing Dynasties style
street. Hier kun je lekkere Chinese gelakte eend, thee en
andere lekkernijen kopen. Als we terug naar de bus gaan
zien we dat de Chinezen alles kunnen gebruiken ; ze halen
de plastieken lege flesjes uit de vuilnisbakken!
Terug in ons hotel aangekomen, frissen we ons op en gaan
lekker Chinezen!
Vanavond moeten wij niet dansen en we gaan nog eens terug
naar den 'Crazy Tomat'.
Ons W-woordje wordt nog eens uitgetest, een bestelling voor
15 man duurt hier ongeveer een half uur! De Chinezen moeten
op dat vlak nog veel leren. Om 23.00 u. gaan we terug naar
het hotel om lekker te slapen.
Donderdag
21/10
Joepie, vandaag weeral vrijaf! Nu zijn we precies op
verlof!
We slapen wat langer en na ons ontbijt gaan we naar een
massagesalon.
Hier wordt je gekneed en gemasseerd en op sommige plaatsen
doet het echt geen deugd!
Het duurt ongeveer een uur en we betalen hiervoor 48
Yuan's.
We krijgen er niet genoeg van en willen ook nog een
voetmassage.
Na een warm voetbad met ginseng worden onze voetjes ook
gesoigneerd. Als we buiten komen voelen we ons als ne
nieuwe mens.
't Is weeral tijd want we moeten vertrekken voor de
sluitingsceremonie van het festival.
Om het drukke verkeer voor te zijn vertrekt de bus heel
vroeg - dus W als we daar aankomen.
We zien hier ook weer een gigantisch prachtig versierd
podium.
Bij onze aankomst wordt de groep gefotografeerd. Ook kunnen
we achter de inkomhal in een tentoonstellingsruimte mooie
Chinese voorwerpen bewonderen.
Als we de ruimte verlaten zijn we buiten en nemen we plaats
op de tribunes.
Om half zeven begint de show, na de verwelkoming worden de
verantwoordelijken van iedere groep op het podium verwacht.
Josiane neemt enkele geschenken in ontvangst, een
inkttekening. Ook Marc mag het podium op als alle lesgevers
gevraagd worden ; hij krijgt een fotoalbum van het voorbije
festival en de DVD van de openingsceremonie. Het blijkt
later het foute boek te zijn nl. het boek voor Oekraine!
Ook onze muzikanten die gedurende het ganse festival mooi
werk geleverd hebben mogen het podium op, natuurlijk met
hun instrument.
En wanneer een Chinese dwarsfluitsolist het afscheidslied
inzet is de sfeer vol van emotie,
Stel je het even voor : alle deelnemende muzikanten op een
immens podium spelen samen: 'Ik zeg je geen vaarwel mijn
vriend'. Dat doet je iets, het gaat recht naar je hart!
Op het plein wordt er nog aardig verbroedert en gedanst met
alle groepen. Ook wij dansen nog mee met een Chinese
damesgroep. Ze vinden Belgi‘ een mooie 'City'. De laatste
chocotofs en kadootjes delen we hier nog uit, de Chinezen
zijn er gek op.
We hadden een fantastische avond, om 21.00u. zijn we terug
in ons hotel.
Na het omkleden en het avondmaal gaan we nog even in de
bar.
Vrijdag
22/10
Good morning China, land van de glimlach!
Vandaag is het ook voor ons een dag om te smilen !
Om 9.30 u. hebben we nog een laatste repetitie op het plein
voor ons hotel.
Het vertrek is voorzien om 12.30 u.
Vooraleer we gaan, genieten we allemaal nog eens van een
Chinees buffet ; 't zijn frietjes deze middag en alleen de
mayonaise ontbreekt, dan maar de ketchup, die is er wel.
Stef is zo hongerig dat hij zo wild met de ketchupfles
schudt en niet in de gaten heeft dat het dopje los zit!
Resultaat : deksel eraf en ketchup eruit, recht op de een
Chinese meneer zijn haar en zijn rug, hij zit onder het
rode spul!
Pijnlijk voorval, maar de bediening komt al snel ter hulp
met servetten en neemt het Stefke niet kwalijk. Na het eten
worden we nog gemaquilleerd door onze make-up dames en dan
vertrekken we naar ons laatste optreden hier in Shanghai.
We worden met de bus naar een soort winkelcentrum gebracht,
de kleedkamers zijn ge•mproviseerd en tussen grijze doeken
moeten wij onze spullen kwijt.
We staan voortdurend buiten en de Chinezen brengen ons
spiksplinternieuwe stoelen uit een winkel, ze zitten nog
goed ook!
Vandaag treden de Tsjechen, Zonne en de Italianen op.
Programma 2 dansen we op een rood bekleed podium dat
ineengetimmerd is van Chinees waaibomenhout! De eerste
groep heeft er al doorgedanst, wanneer we met onze groep
opkomen geeft het podium meer muziek dan onze muzikanten.
Met alle voorzichtigheid dansen we ons programma door, en
achteraan op het podium moeten we een deel ven de vloer
mijden. Alles verloopt toch vlotjes. We kunnen de Italianen
met hun vendels nog net zien, dan rijdt onze bus terug naar
het hotel.
We zijn tamelijk vroeg terug en in de bus geeft Josiane al
instructies voor het uniform : de bollekens zakdoek mag bij
aankomst al in de mallen.
In de lobby van het hotel krijgen onze twee Super Chinezen,
Hélene onze gids en Mr. Cheng onze chauffeur, een extra
bedankje van onze groep. Ze hebben ons uitstekend begeleid
op onze reis! Ze krijgen allebei het Zonne T-shirt, een CD
van Vlaamse muziek, een boek over Vlaanderen, speelkaarten,
een groepsfoto, snoepjes van de redband en natuurlijk de
befaamde Belgische chocolaatjes! Ze zijn er fier op en
Hélène is blij dat wij als haar eerste groep zo zijn
meegevallen.
Zo, alle optredens hebben we nu gehad.
Na het avondeten gaan we nog even de oude stad in. Met 4
van de 50.000 taxi's rijden we de stad in. We zien Shanghai
voor een laatste maal in het donker ; prachtige opnames
maken we hier nog van de met neonverlichte wolkenkrabbers.
Shanghai by night is een must!
Na de wandeling zoeken we een terras. We zitten wel in een
chique buurt en drinken cocktails en bier (uit de fles).
Het gonst hier van de Europeanen en met een Tina Turner en
Abba muziekje op de achtergrond vermaken we ons best.
Om 22.30 u. bestellen we de taxi's terug richting Guang
Dong Hotel. Onze chauffeur kende het niet dus uitstappen en
naar een volgende; na een telefoontje (vermoedelijk met een
collega) landen we na een half uur aan het hotel.
Ik drink nog 1 lokaal biertje in de lounge van het hotel en
ga dan slapen, t.t.z. kruip in mijn Chinees bed en alles
wat ge over vandaag gelezen hebt zet ik nog op papier.
Slaapwel!
Zaterdag
23/10
Good Bye Shanghai!
Zaterdagmorgen, fris en monter uitgeslapen en ik zie dat
mijn kamergenoten niet op de kamer zijn ; ik trek de spleet
van het gordijn dicht en draai me nog even om Zalig,
vandaag gaan we naar huis! Toch houdt het getoeter van
buiten me wakker en dus sta ik maar op.
Om 10.00 u. ontbijt ik met mijn avondsnack op de kamer en
Marijke zet de thee.
Vandaag moeten we onze koffers pakken en om kwart voor vijf
ermee in de lobby staan.
Om half elf komt Els nog even de zere ruggen van Yvonne en
Gerdje masseren ; amaai dat is wat anders dan die Chinezen
want ik sta vol blauwe plekken!
Onze valiezen zijn ondertussen gepakt en gezakt met een
beetje overgewicht van de kadootjes. (mijn valies heeft
maar 3 kg. teveel)
's Middags schuiven we nog maar eens aan het Chinese buffet
aan en nadien gaan de meeste van ons nog eens winkeltjes
kijken en een wandeling maken.
Ik profiteer na het middageten nog van een dutje want we
hebben een lange reis voor ons.
Om 17.00 u. is ons laatste avondmaal, samen met Hélène -
zij heeft onze Vlaamse rode bollekens zakdoek aan en wil
apart met ieder van ons op de foto.
18.00 u. Het is zover bye, bye Shanghai! De bus staat
vertrekkens klaar richting luchthaven Pu Dong.
Nog geen vijf minuten onderweg staat er nen onozele Chinese
auto die de weg verspert, vlak voor een brug. Heeft hij
autopech of is hij op z'n gemak de kaart aan het lezen?
Na wat getoeter stapt mr. Chen uit en gaat als een Chinese
furie te keer, de politie komt erbij en eindelijk kunnen we
verder.
19.00 u. We zijn aan de luchthaven, alles uit de bus en dan
naar de balie om onze bagage af te geven ; we kunnen pas
vanaf 20.30 u. inchequen dus W.
Ondertussen leren we Hélène nog een paar Belgische versjes
vb. iene, miene, mutte .. en ze leert verdomd snel!
Het inchecken verloopt beter dan op de heenreis, maar ja er
zit dan ook geen blondje! (die hebben ze hier niet)
Dan komt het grote afscheid eraan : Hélène geeft ons
allemaal nog een dikke knuffel, bedankt ons en wij kussen
haar voor het afscheid op zijn Belgisch, drie dikke
smakkerds.
Terug W want onze vlucht EK 303 naar Dubai vertrekt pas om
23.55 u.
Om 00.30 u. hangen we goed en wel in de lucht, goed voor
9,5 uren. (veel tegenwind)
De meesten kunnen slapen.
Voor het ontbijt krijgen we nog eens een hete lap. Als we
in Dubai landen kan het niet snel genoeg gaan, we slurpen
een hete kop koffie om wakker te blijven en houden
nauwlettend de tijd in de gaten. Met al dat tijdverschil
zijn wij ook onze tel kwijt, we willen naar huis, op zijn
Turnhouts gezegd 'we rieken onze stal'.
Zondag
24/10
Vertrek Dubai met vlucht EK 055 om 8.30 u.
Aankomst Düsseldorf om14.30 u.
In Düsseldorf gaat alles zonder problemen, alle bagage is
aangekomen en niks is beschadigd.
De bus van Verhoeven staat ons netjes op te wachten.
Nu zijn het nog maar twee uurtjes van thuis. Vreemd, voor
ons lijkt het hier zo rustig op de snelweg, en we zien
koeien in de wei!
Ja, we zijn terug in het vaderland en in de bus hebben ze
zelfs een gekoelde Jupiler !
Josiane geeft nog een paar praktische tips in verband met
de uniformen, en Marc bedankt ons omdat wij van hem een
gelukkige dansleider gemaakt hebben. We zouden het niet
anders gewild hebben Marc!
Ook Frieda, Danny en Tine van Pallieter bedanken de groep
omdat ze met ons mee mochten, evenals Marcel, Hilde en
Stefaan.
En ze mogen nog eens mee, jullie waren een tof gezelschap!
16.30 u. We rijden het Kongoplein op en halen onze Chinese
vlaggetjes boven om onze geliefden te begroeten. Het is een
blij weerzien ; veertien dagen is ook niet niks!
Nadat we de bagage uit de bus geladen hebben, sluiten wij
deze fantastische reis af met ons made in China- liedje,
Met Zonne
naar Schanghai
(op de melodie van'we goan nog ni nor hoijs')
We gingen nor Shanghai
Me Zonne (2x)
We gingen nor Shanghai
En woaren er weeral baai!
In't Guang Dong Hotel
Doar loage we (2x)
In't Guang Dong Hotel
Doar zoaten we oep ozze stel!
T'was alle doage fiejst
Met bami (2x)
T'was alle doage fiejst
We oaten om ter miejst!
En de familie Chang
Die zag os groag (2x)
En de familie Chang
Die woare van os ni bang
We daansten de margriet
Me linten (2x)
We daansten de Margriet
En scoorden er nen hit!
En we goan nog ni nor hoijs
Belange ni (2x)
En we goan nog ni nor hoijs
We vuulen os hier toijs!
Met dank aan
iedereen die deze reis onvergetelijk maakte
!!!
Ik wil Sabine bedanken voor het maken van dit verslag.
Al de schrijfkrampen die ze gehad heeft !
Gelukkig waren de balpennen gesponsord !
Ook voor mij zal deze China reis een hoogtepunt blijven. Na
meer dan 30 jaar lid te zijn van Zonne, is dit meemaken
buitengewoon.
De groepssfeer, de vriendschap die ik van iedereen heb
mogen ontvangen ; de discipline die de groep heeft getoond
ten aanzien van de organisatie en van de lesgever.
Voorzitter zijn van zulke groep is slechts voor weinige
mensen weggelegd !
Van harte bedankt !
Josiane
Je kan foto's bekijken gemaakt
door:
Stef en Els
Marc en hier
Dirk